Drodzy Czytelnicy, dziś pora na tekst kolejnego autora spoza stałej redakcji Petrolheart.pl. Tym autorem jest Kamil Karaś, który opisał dla nas poszczególne generacje BMW M3 i ich wersje specjalne. Zapraszamy do lektury pierwszego z dwóch odcinków!
BMW M3 (i M4) to jeden z najważniejszych samochodów dla niemieckiej motoryzacji. Jest równie kultowe co Porsche 911, Audi RS 6 czy Volkswagen Golf GTI. Nie był to pierwszy sportowy sedan klasy średniej w historii, za taki należałoby zapewne uznać Alfę Romeo Giulię TI Super z 1963 r. – albo i coś starszego. Jednakże BMW przez blisko 40 lat sprawiło, że to „M-Trójka” stała się punktem odniesienia, wzorcem dla innych producentów, gdy pracują nad swoimi modelami tej klasy. Kojarzycie termin „klasa Golfa”? No, to tu chodzi z grubsza o to samo, tylko ze sportowym autem wyższej klasy.
Prywatnie jest to jedno z moich głównych, choć dalekich od realizacji marzeń motoryzacyjnych, z wyróżnieniem generacji E46 oraz E90/92/93. Choć prawda jest taka, że cieszyłbym się tak samo z sedana M3 E36, kabrioletu M4 F83 czy najnowszego M3 Touring Competition xDrive.
Obecnie gdy idziemy do salonu BMW po M3 lub M4, mamy do wyboru standardowy model lub „Competition”
W tym drugim dostajemy m.in. więcej mocy oraz sztywniejsze zawieszenie. Oczywiście producent z Bawarii ma jeszcze „asa w rękawie” w postaci odmian, które zadowolą nawet tych klientów, dla których zwykłe BMW M3/M4 Competition są niewystarczające.
Od 1986 r., tj. momentu debiutu pierwszej M-Trójki, doczekaliśmy się 6 generacji. Każda z nich otrzymała co najmniej jeden wyjątkowy wariant. Poniższy tekst ma służyć temu, by te warianty Wam pokazać. To będzie małe przedstawienie wszystkich „specjalnych” edycji BMW M3 i M4.
Zasady są takie
Przed opisem każdej wersji przypadającej na daną generację, będzie kilka słów o aucie samym w sobie. Po scharakteryzowaniu każdej odmiany, będę je krótko podsumowywać.
Są trzy warunki:
- zmiany względem modelu bazowego muszą obejmować coś więcej niż inny kolor nadwozia czy tapicerki. Z tego powodu na poniższej liście nie znajdziecie np. BMW M3 E46 Silverstone Edition. Podobnie M3 E92 Frozen Black, M3 E36 Imola Evolution Individual, M3 E30 Ravaglia/Cecotto Edition bądź M3 F80 „30 Jahre Edition”;
- nie będzie również aut wyróżniających się głównie silnikiem ze względu na dostosowanie go do potrzeb (czy raczej: przepisów) danego rynku. Czyli nie zobaczycie tu np. BMW M3 E36 w wersji amerykańskiej (znacznie słabszego od europejskiego z powodu obowiązyjących tam ówcześnie norm emisji spalin), a także – jeśli ktoś na to liczył 0 wynalazków w rodzaju BMW 320is E30 na Włochy czy 333i na RPA;
- nie uwzględnię tutaj również samochodów koncepcyjnych takich jak M3 E36 Compact, M3 E46 Touring czy M3 E92 Pick-Up.
Zaczynamy oczywiście od BMW M3 E30
Jeden z symboli złotej ery motorsportu, która przypadła na lata 80. XX w. Bardzo udany samochód sportowy, odnoszący sukcesy przede wszystkim w wyścigach aut turystycznych, dominując szczególnie w serii DTM oraz ETCC w latach 1987-1989, zdobywając po 2 tytuły mistrzowskie w serii. Jedyna generacja gdzie było mniej niż 6 cylindrów. Nie była to jednak pierwsza lepsza 4-cylindrówka, ponieważ pracowali przy niej ludzie odpowiedzialni między innymi za silnik z mistrzowskiego bolidu Formuły 1.
Jak świetne było pierwsze M3, może świadczyć fakt, że kilkanaście lat temu Automobile Magazine uznał je za jedno z kilku najlepszych aut sportowych wszech czasów. Pewnie dlatego, że była to taka trochę wyścigówka dla mas, można się było poczuć jak Roberto Ravaglia za względnie nieduże pieniądze. Wszystko jasne? To zaczynamy wyliczankę.
BMW M3 Evolution/rok debiutu: 1987/liczba egzemplarzy: 505
Dane techniczne: 2,3 l/wolnossące R4/215 KM/240 Nm/6,7 s do 100 km/h/prędkość maksymalna 240 km/h/masa własna 1200 kg/napęd na tylną oś/5-biegowa skrzynia manualna
Nazwa sugeruje, że była to ewolucja.
Jak na specjalny model, zaszło wyjątkowo mało zmian od strony technicznej. Można by powiedzieć nawet, że została przeprowadzona tylko jedna. Zmodernizowano głowicę w jednostce S14B23, co poskutkowało niewielkim wzrostem mocy. Na bazie tej wersji pojawiła się też limitowana do 40 sztuk edycja „Tour De Corse” mająca uczcić zwycięstwo tego modelu w Rajdzie Korsyki 1987.
BMW M3 Evolution II/rok debiutu: 1988/liczba egzemplarzy: 501
Dane techniczne: 2,5 l/wolnossące R4/220 KM/245 Nm/6,4 s do 100 km/h/prędkość maksymalna 243 km/h/masa własna 1200 kg/napęd na tylną oś/5-biegowa skrzynia manualna
Doszło nieco więcej zmian względem „Evo I”. Silnik został powiększony do pojemności 2,5 l, co dało kilka dodatkowych koni mechanicznych. Dokonano zmian w sterowniku silnika, zastosowano lżejsze koło zamachowe, zoptymalizowano układ dolotowy.
Pojawiły się większe, 16-calowe felgi, szyby tylne i boczne stały się cieńsze, zastosowano nową (i lżejszą) klapę bagażnika. Jeśli się dokładniej przyjrzycie, to Waszej uwadze nie umknie, że z przedniego zderzaka zniknęły halogeny. Te wloty miały służyć dostarczaniu powietrza w celu ochłodzenia hamulców. Zastosowany nowe tylne skrzydło z regulacją kąta pochylenia podczas jazdy, co miało poprawić aerodynamikę. Zmieniono również przedni splitter. Paletę kolorów ograniczno do trzech: niebieskiego (Macau Blue), srebrnego (Nogaro Silver) oraz czerwonego (Misano Red).
BMW M3 Sport Evolution/rok debiutu: 1990/liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 603
Dane techniczne: 2,5 l/wolnossące R4/238 KM/241 Nm/6,3 s do 100 km/h/prędkość maksymalna 248 km/h/masa własna 1200 kg/napęd na tylną oś/5-biegowa skrzynia manualna
„Trzecia” ewolucja BMW M3 E30 podobnie jak poprzednie dwie wprowadzała zmiany niewidoczne na pierwszy rzut oka dla przeciętnego obserwatora. Zastosowano mniejszy zbiornik paliwa. Zawieszenie obniżono o 10 mm w stosunku do standardowych modeli. We wnętrzu pojawiły się nowe fotele, które były przystosowane do montażu sześciopunktowych wyścigowych pasów bezpieczeństwa oraz zamszowe wykończenie m.in. kierownicy oraz drążka zmiany biegów.
Jednostka napędowa otrzymała dysze natryskujące olej na denka tłoków. W tych autach stosowano katalizator, mimo to mocy było więcej. Do wyboru były tylko dwa kolory: czarny Jet Black oraz czerwony Brilliant Red.
Sport Evolution to topowy wariant BMW M3 E30 spośród wyprodukowanych.
Słówko komentarza
Tak jak nazwa wskazuje, to były ewolucje. Zmiany zachodziły głównie w kwestiach technicznych, a te wizualne były niewidoczne na pierwszy rzut oka. Nazwa „Evolution” była jak najbardziej odpowiednia. Każda z nich oferowała to co miały poprzednie edycje oraz pojawiało się coś nowego. Przykładem jest flagowy Sport Evolution, gdzie nowością były wspomniane dysze natryskujące olej, a lżejsza klapa bagażnika czy tylny spojler z regulacją kąta nachylenia były pojawiły się w Evo II. Niezależnie od tego czy chodzi o zwykłe M3, Evo II czy Sport Evolution, to mowa o bardzo udanym aucie sportowym osiągającym bardzo wysokie ceny.
BMW M3 E36
Charakter M3 uległ zmianie gdy zaprezentowano drugą generację, powstałą na bazie modelu E36. To już nie było auto o wyraźnie i niemal wyłącznie wyścigowych aspiracjach, tylko jednocześnie bardziej aspirujące do klasy GT. Świadczyć może znacznie skromniejsza stylistyka, gdzie głównie znaczki i charakterystyczne lusterka stanowiły wyróżnik na tle reszty gamy, a także 6-cylindrowy silnik o zdecydowanie wyższym poziomie kultury pracy oraz pojawienie się po raz pierwszy praktycznego nadwozia, sedana. Było to również pierwsze BMW M3 dostępne ze skrzynią automatyczną, z klasyczną hydrokinetyczną 5-biegową oraz zautomatyzowaną 6-biegową SMG.
Przez długi czas można było o tej generacji M-Trójki powiedzieć, że była niedoceniana. Zarzucano jej np. brak charakteru poprzednika, a sukcesy w motorsporcie – choć liczne – nie były chyba tak nośne jak w przypadku E30. Nie pomagały znacząco słabsze wersje amerykańskie. Jednakże gdyby ten samochód okazał się niewypałem, to nie sprzedałby się w liczbie 71 tys. egzemplarzy w ciągu 7 lat.
BMW M3 GTR Straßenversion/rok debiutu: 1993/liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 1
Dane techniczne: 3,0 l/wolnossące R6/300 KM/320 Nm/5,0 s do 100 km/h/prędkość maksymalna 260 km/h/masa własna 1300 kg/napęd na tylną oś/5-biegowa skrzynia manualna
Choć M3 E36 stało się grzeczniejsze w porównaniu z M3 E30, to nie zapomniano o motorsporcie. Ten model startował między innymi w mistrzostwach Europy FIA GT, amerykańskiej serii IMSA GT, w której odnosiło największe sukcesy. Swoją karierę rozpoczynało od zawodów w Niemczech, w ramach ADAC GT Cup Touring Cars Series. Już sam wygląd zdradza, że różni się mocno od zwykłego M3. Zostało poszerzone i postawiono je na 18-calowych felgach BBS.
Zawieszenie otrzymało w pełni regulowane amortyzatory i stabilizatory oraz sztywniejsze, krótsze sprężyny. Usunięto w zasadzie wszystkie wygłuszenia, a także wszelkie elementy wyposażenia z zakresu komfortu. Tylna kanapa ustąpiła miejsca klatce bezpieczeństwa, a dwa fotele kubełkowe mają nałożoną ognioodporną tapicerkę. Wszystkie te zmiany pozwoliły urwać 160 kilogramów względem zwykłego M3.
Pod maską nadal pracował silnik S50B30 ze zwykłego BMW M3. Niewielki wzrost mocy był możliwy dzięki zwiększeniu średnicy każdego cylindra z 86 mm do 86,4 mm, przez co wzrosła oczywiście pojemność skokowa: z 2990 do 3018 cm3. Wersja wyścigowa miała 325 KM i 6-biegową skrzynię biegów. Wymogi homologacyjne do ADAC GT Cup Touring Car Series nie określały ile ma zostać wyprodukowanych egzemplarzy, przez co BMW wyprodukowało tylko jedno takie auto, które otrzymało homologację drogową. Trafiło do rodziny Quandt, ówczesnych głównych udziałowców marki. Był to coś w rodzaju podziękowania za to, że Herbert Quandt w połowie lat 60. uratował BMW przed bankructwem.
Kolejne 3 egzemplarze zostały przygotowane do motorsportu. Jak w nim M3 GTR sobie poradziło? Sezon 1993 w wspominanej niemieckiej serii był co najmniej dobry, Johnny Cecotto za kierownicą tego auta wygrał 6 z 8 rozgrywanych rund.
BMW M3 GT/rok debiutu: 1994/liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 350
Dane techniczne: 3,0 l/wolnossące R6/295 KM/323 Nm/5,9 s do 100 km/h/prędkość maksymalna 250 km/h/masa własna 1430 kg/napęd na tylną oś/5-biegowa skrzynia manualna
Pięćdziesiąt egzemplarzy trafiło do Wielkiej Brytanii, gdzie ta wersja nazywała się GT Individual.
M3 GT otrzymało podwójne tylne skrzydło (jeśli się bliżej przyjrzymy to zobaczymy, że jest jeszcze jedno pod tym większym), nowy przedni splitter, 17-calowe felgi czy przezroczyste przednie kierunkowskazy (przed 1995 rokiem zwykłe wersje M3 miały pomarańczowe klosze przednich kierunkowskazów).
Wersja ta wyróżniała się lżejszymi drzwiami, które wykonano z aluminium. Różnica w masie własnej była niewielka – auto było o 30 kg lżejsze niż zwykłe M3. Jedynym dostępnym kolorem był British Racing Green. W środku głównym akcentem wyróżniającym była skórzana tapicerka w kolorze Nappa Green.
Pod maską zmieniło się niedużo: rzędowa szóstka otrzymała nowy kolektor dolotowy, który trafił potem do stosowanego po 1996 r. silnika o pojemności 3,2 l (S50B32). Ze zmian w podwoziu należy wymienić nowe, twardsze amortyzatory, pojawiła się również rozpórka przy przednich kielichach.
BMW M3 R/rok debiutu: 1994/Liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 15
źródło zdjęcia: whichcar.com.au
Dane techniczne: 3,0 l/wolnossące R6/321 KM/320 Nm/5,7 s do 100 km/h/prędkość maksymalna 250 km/h/masa własna 1360 kg/napęd na tylną oś/5-biegowa skrzynia manualna
Ta odmiana była przeznaczona na rynek australijski. Cztery egzemplarze trafiły na tor, pozostałych jedenaście do klientów prywatnych. Każdy z nich pomalowano w kolorze Alpine White. Należy tu dodać, że auto nie było dostępne dla każdego z wystarczającą kwotą na koncie lub w kieszeni. Wymagane było otrzymanie licencji od CAMS czyli Konfederacji Australijskiego Sportu Motorowego (The Confederation of Australian Motor Sport Limited), tamtejszego związku motorowego.
BMW M3 R nie wyjeżdżały po prostu z fabryki, co to to nie. Samochody bazowe trafiały do warsztatu Franka Gardnera (byłego australijskiego kierowcy wyścigowego), gdzie otrzymywały pokaźny pakiet poprawek, w skład którego wchodziły m.in.:
- przykręcana klatka bezpieczeństwa (opcjonalna),
- sztywniejsze sprężyny i amortyzatory,
- czterotłoczkowe zaciski hamulcowe i większe tarcze hamulcowe z przodu,
- wał napędowy z 850Ci,
- wzmocnione sprzęgło (konkretny typ do wyboru, zależnie od planowanego rodzaju eksploatacji auta),
- usunięcie części wyposażenia z zakresu komfortu.
Znajdujący się pod maską silnik otrzymał między innymi wałki rozrządu od AC Schnitzera, lżejsze koło zamachowe i zmodyfikowaną miskę olejową, która później trafiła do seryjnego silnika S50B32.
BMW M3 Lightweight/rok debiutu: 1995/liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 126
Dane techniczne: 3,0 l/wolnossące R6/240 KM/305 Nm/5,7 s do 100 km/h/prędkość maksymalna 225 km/h/masa własna 1350 kg/napęd na tylną oś/5-biegowa skrzynia manualna
Auto, które jest najbardziej kojarzone z faktu, że znany aktor śp. Paul Walker, miał go w swojej kolekcji kilka sztuk. Czasami ta odmiana bywała nazywana CSL. Ten skrót był rozwijano jako Coupe Sport Light oraz nawiązywał do wyścigowych modeli BMW z lat 70. XX w. M3 Lightweight oferowano tylko w Stanach Zjednoczonych.
Zaszło tu zdecydowanie więcej zmian mających na celu obniżenie masy własnej. Z wyposażenia zostały wyeliminowane między innymi klimatyzacja, zestaw audio, szyberdach, koło zapasowe czy wszelkiego rodzaju wygłuszenia. Zastosowano tutaj również sztywniejsze zawieszenie, aluminiowe drzwi (tak jak w GT), a sztywność karoserii poprawiała rozpórka kielichów oraz rozpórka podwozia typu X-Brace.
Pod maską pracował słabszy od stosowanego w Europie silnik S50B30US. Na tle innych odmian zza Wielkiej Wody, miał zmodyfikowane oprogramowanie ECU, ale nie pociągnęło to za sobą zwiększenia mocy.
Wszystkie egzemplarze BMW M3 Lightweight były oferowane w kolorze Alpine White z naklejkami o wzorze szachownicy w barwach BMW Motorsport.
Dwa słowa podsumowania nt. wersji specjalnych BMW M3 E36? A proszę bardzo
Wszystkie specjalne M3 E36 łączy to, że są produktami „eksluzywnymi” w tym sensie, że trafiły do bardzo wąskiego grona odbiorców. Może świadczyć o tym sam fakt, że łączna liczba egzemplarzy tych 4 wersji to zaledwie 492 sztuki. Właściwie jedyną wersją, którą realnie da się spotkać na żywo, jest GT. Powszechnie uważa się je za najlepsze M3 E36 – choć zmian było tu relatywnie niewiele, to znacząco wpłynęły na charakter samochodu. Odmiana Lightweight zdaje się być dziś oceniana nieco lepiej niż lata temu, pomimo niedoboru mocy. M3 R było niemalże niespotykane już w chwili debiutu, ale na szczęście do dziś istnieją zachowane egzemplarze tej wersji.
BMW M3 E46
Najbardziej trafnym określeniem w tym przypadku jest kompromis. BMW postanowiło połączyć to co było najlepsze w dwóch poprzednich generacjach M3, tj. zadziorność E30 i komfort E36. Poskutkowało to powstaniem auta, które jest przez wiele osób uważane za najlepszą generację M3 z XXI w. Na tę opinię nie wpłynęły nawet poważne problemy jakościowe w rodzaju urywających się mocowań sanek tylnego zawieszenia. Jak wysoko cenione było w swoich czasach M3 E46 może świadczyć fakt, że sprzedało się 85766 sztuk, i to pomimo faktu, że w porównaniu z poprzednikiem zniknęła wersja nadwoziowa sedan (nadal był natomiast dostępny kabriolet).
BMW M3 GTR/rok debiutu: 2001/liczba wyprodukowanych egzemplarzy: brak danych
Dane techniczne: 4,0 l/wolnossące V8/ok. 350-380 KM/365 Nm/4,8 s do 100 km/h/prędkość maksymalna 295 km/h/masa własna 1350 kg/napęd na tylną oś/6-biegowa skrzynia manualna
Znaczna większość fanów motoryzacji, ma skojarzenia z Need For Speed Most Wanted. Prawdopodobnie ten biało-niebieski egzemplarz z gry komputerowej jest bardziej rozpoznawalny niż wariant drogowy. Choć bardziej pasowałoby stwierdzenie, że ogólnie wersja wyścigowa.
BMW M3 GTR swoją karierę sportową rozpoczęło od zawodów American Le Mans Series w 2001 r., ale po zmianie przepisów (wymuszonej przez Porsche, któremu nie spodobało się, że dostaje baty na torze), w latach 2003-2005 trzeba było zmienić obiekt zainteresowań. Z tego powodu GTR startowało w długodystansowych wyścigach takich jak 24h Spa czy 24h Nurburgring, gdzie także odnosiło sukcesy.
Zbudowanie drogowych egzemplarzy M3 GTR miało związek z otrzymaniem homologacji na starty w serii ALMS. Przepisy jednak nie określały jasno, ile musi być wyprodukowanych sztuk drogowego modelu, dlatego mówi się, że były tylko 3 takie auta – najbardziej optymistyczne szacunki mówią o 20 egzemplarzach. Jedno z tych aut znajduje się w muzeum BMW. Niewielka liczba zbudowanych egzemplarzy zapewne w dużej mierze wynikała z faktu, że pojazd był pięciokrotnie droższy od 6-cylindrowego M3 E36.
Nadwozie wersji drogowej GTR-a wizualnie mocno różni się od standardowego M3. Mamy tu zmienione zderzaki, nową maskę z dodatkowymi otworami wentylacyjnymi, a na klapie bagażnika pojawiło się spore skrzydło. Wszystkie wymienione elementy wykonano z włókna węglowego w celu zmniejszenia masy własnej (tak, zderzaki też). Efekt był spektakularny: BMW M3 GTR E46 ważyło tyle, co M3 E36 Lightweight.
Pod maską znalazło się 4-litrowe V8 o wewnętrznym kodzie P60B40. Był to silnik zaprojektowany z myślą o motosporcie, lżejszy od… 3,2-litrowej szóstki, i to o pokaźne 14 kg. Wyścigowe M3 GTR miało moc między ok. 450 a 500 KM, zależnie od obowiązujących w danym wyścigu przepisów. Drogowa odmiana z racji dostosowania jej m.in. do norm emisji hałasu była słabsza i prawdopodobnie osiągała ok. 350-380 KM.
BMW M3 CSL/rok debiutu: 2003/liczba egzemplarzy: 1383
Dane techniczne: 3,2 l/wolnossące R6/360 KM/370 Nm/4,9 s do 100 km/h/prędkość maksymalna 250-280 km/h/masa własna 1385 kg/napęd na tylną oś/6-biegowa skrzynia zautomatyzowana SMG
Trzyliterowy skrót wrócił oficjalnie do gamy BMW po niemal 3 dekadach. Brzmi on niemal identycznie jak w nazywanym tak M3 Lightweight E36, gdzie nawet rozwinięcie brzmi tego skrótu brzmi identycznie, tylko że ostatnie słowo jest napisane po niemiecku: Coupe Sport Leicht.
Bawarski producent niedługo po premierze M3 E46 ogłosił, że pojawi się jego „ostrzejsza” wersja. Świadczyć może to, że model koncepcyjny, wyglądem bardzo zbliżony do wersji produkcyjnej, pojawił się jeszcze w 2001 r. Auto miało swoją premierę w maju 2003 r. i był produkowane przez niewiele ponad pół roku.
Jest to pierwsza „specjalna” odmiana, której powstało co najmniej 1000 sztuk. Należy tutaj dodać, że 29 egzemplarzy służyło jako auta testowe BMW i później je zezłomowano. Główne różnice w stylistyce to 19-calowe felgi, dach z włókna węglowego, nieco zmodernizowany przedni zderzak oraz lotka, która została zintegrowana z klapą bagażnika, układającą się trochę w kaczy kuper, choć oczywiście daleko do tego co znamy choćby z Porsche 911 Turbo.
Wnętrze jest zdecydowanie bardziej surowe niż w zwykłym M3, wiele udogodnień nie było dostępnych nawet w opcji, choć zrobiono małe wyjątki w postaci radia czy klimatyzacji. Fotele, oprócz tego że straciły elektryczną regulację oraz ogrzewanie, były wykonanymi częściowo z włókna węglowego kubełkami wykończonymi alcantarą. Z włókna węglowego wykonano również dach (jak w GTR) czy np. kolektor dolotowy.
BMW M3 CSL ważyło tylko 1385 kg, tj. tylko o 35 kg więcej od GTR-a. Robi wrażenie gdy weźmiemy pod uwagę, że mimo wszystko to było auto drogowe a nie wyścigówka przebrana za auto drogowe.
Pod maskę trafił nieco zmodyfikowany silnik ze zwykłego M3, czyli 3,2-litrowe, wolnossące R6 o wewnętrznym kodzie S54B32. Silnik ten właściwie był odświeżoną wersją S50B32 z poprzednika, gdzie główną różnicą jest wyższy limit obrotów. Oprócz wspomnianego kolektora, zmieniono również zawory wydechowe, wałki rozrządu oraz oprogramowanie ECU.
Najciekawsze jest to, że początkowo BMW planowało tu zaimplementować coś większego. Niewiele ponad rok temu niemiecka marka, pochwaliła się swoim dawnym projektami, które do tej pory ukrywała przed wszystkimi. Jednym z nich było M3 E46 CSL z V8. Dodatkowym smaczkiem może być to, że rozważano dwa różne silniki V8 – najpierw S62B50 czyli 4,9-litrowy silnik znany z takich modeli jak M5 E39 czy Z8, później S65B40, które pojawiło się w następnej generacji M3. Moc była przekazywana na tylne koła poprzez zautomatyzowaną skrzynię SMG – 20 lat temu było to naprawdę coś wartego uwagi i wiele aut o najwyższych osiągach dysponowało podobnego typu przekładniami – weźmy tu choćby Ferrari 360 CS z przekładnią „F1”.
Do tego pokaźnego pakietu zmian doszło również znacznie sztywniejsze zawieszenie oraz opony Michelin Pilot Sport Cup. W CSL dostępne były tylko dwa kolory: Silver Grey oraz znacznie rzadziej wybierany Black Sapphire.
BMW M3 Competition Package (CS)/rok debiutu: 2004/liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 3011
Dane techniczne: 3,2 l/wolnossące R6/343 KM/365 Nm/5,2 s do 100 km/h/prędkość maksymalna 280 km/h/masa własna 1535-1570 kg/napęd na tylną oś/6-biegowa skrzynia manualna lub zautomatyzowana SMG
W M3 E46 taka wersja pojawiła się po raz pierwszy w historii modelu. Podłożyła również podwaliny pod to, co w następnych generacjach stało się popularne do tego stopnia, że BMW postanowiło wycofać w aktualnej generacji M3 wersję bez oznaczenia Competition.
Głównym założeniem w tym przypadku było zrobienie czegoś w stylu CSL-a, tylko przystępniejszego w codziennym użytkowaniu. Auto otrzymało nawet te same, 19-calowe felgi. Poszczególne elementy wnętrza, jak obręcz kierownicy czy dźwignia hamulca ręcznego, pokryto alcantarą. Tylko w tej wersji pojawił się lakier Interlagos Blau Metallic.
Najważniejsze ze zmian technicznych to:
- zastosowano większe przednie tarcze hamulcowe z wersji CSL,
- krótsze przełożenie układu kierowniczego,
- fabrycznie zdjęty ogranicznik prędkości,
- M Track Mode, dzięki któremu jest możliwość połowicznego wyłączenia kontroli trakcji,
- inaczej zestrojone zawieszenie, dostosowane do 19-calowych kół.
Silnik pozostał bez zmian.
Dwa słowa końcowe nt. wersji specjalnych BMW M3 E46
M3 CSL jest uważane powszechnie za jedno z najlepszych, jeśli nie najlepsze „specjalne” M3. Jego wyniku na Nurburgring (7m50s), nie były w stanie pobić dwie następne generacje w zwykłych wersjach. Wszelkie publikacje na temat tego auta jako głównego rywala przedstawiają Porsche 911 GT3 typoszeregu 996, co stanowi pewną rekomendację. Natomiast jest to produkt dość bezkompromisowy, więc to co na torze się sprawdza znakomicie, w codziennym użytkowaniu może męczyć.
Competition/CS to złoty środek. Idealne rozwiązanie dla ludzi którym nie wystarcza zwykłe M3 E46 ale CSL jest zbyt drogi bądź zbyt wymagający. Podłożył również podwaliny pod to co stało się popularne w dwóch ostatnich generacjach tego modelu.
GTR, zapisał się w samochodowej „pop-kulturze” tak samo jak biały Peugeot 406 z serii filmowej Taxi czy Pontiac Trans Am III generacji a właściwie K.I.T.T z serialu Nieustraszony, choć to dotyczyło stuningowanej wyścigowej wersji.
Na dziś tyle. O kolejnych wersjach specjalnych BMW M3 przeczytacie w drugim odcinku mojego tekstu.
